Eerst zitten?

Wandelen vannuit zitten...

Doelgericht wandelen vanuit God kan trouwens alleen maar als we eerst bij Hem gezeten hebben. Als we tijd met Hem nemen en voor Zijn Woord. Als we gaan beseffen Wie Hij is,en hoeveel Hij van Zijn kinderen houdt. En wat Zijn verlangen is om mensen weer terug te brengen bij de Vader. Als we beseffen dat we met en in Hem zo enorm gezegend zijn! "Gezegend zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten in Christus Vanuit dat ziten bij Hem, ontdekken we wie we zijn in Hem en wat Hij ons heeft gegeven en Wie Hij is in ons, om van daaruit weer te gaan wandelen in wat Hij ons openbaart, in en door de kracht van Zijn Heilige Geest denk ik. Pas als we weten wie we Zijn in Hem, en Wie het is die in ons woont, de Heilige Geest, en we beseffen wat Zijn offer EN Zijn Leven in ons bewerkt, kunnen we standhouden in deze wereld. In en vanuit relatie met Hem... Terwijl de Persoon van de Heilige Geest ons vormt samen met Zijn Woord meer en meer op Hem te gaan lijken, wat Zijn eerste doel met ons is volgens mij.. meer en meer gaan lijken op Hem, en zo gaan weerspiegelen wie Hij is in een wereld  die zo enorm in nood is. Zelf en als volk van God. Prijs God... wat een zegen om zo te weten wie Hij is,  elke keer weer bij Hem te komen, en iedere keer weer vanuit Hem te vertrekken. Zitten, wandelen en standhouden.. We zijn gezegend om tot zegen te zijn;) Door Zijn openbbaring, in Zijn  kracht, maar vooral...  gedreven door Zijn liefde... Liefs en zegen!

Hartoperatie!

De Hartoperatie...

Gisternacht had ik een droom. Ik droomde over de tekst "Je zult de Here je God liefhebben met Heel je hart, Heel je ziel,alles wat je hebt en alles wat in je is." God spoort ons aan terug te keren naar Hem en de keuze te maken om Hem met heel ons hart en ziel vanuit onze liefde voor Hem te dienen. Toen las ik vanmorgen tijdens mijn tijd met Hem deze prachtige waarheid: Deut. 30:6 "6 De HEERE, uw God, zal uw hart en het hart van uw nageslacht besnijden, om de HEERE, uw God, lief te hebben met heel uw hart en met heel uw ziel, zodat u leven zult." Als wij ons Hart in Zijn handen leggen zal Hij ons hart gaan besnijden van alles wat nog weg moet, en dat is niet altijd leuk en pijnloos, Hierbij heeft God met Zijn hartoperatie met één doel, dat we Hem kunnen lieffhebben met heel ons hart en heel onze ziel. Dat wil Hij voor ons en onze kinderen. Wat een belofte voor ons en ons nageslacht! Wow...Neem mijn Hart, verander mij! Blessings!

Verstikkingsgevaar!

God wil in de eerste plaats een directe persoonlijke relatie met ons...
Hij brengt de verlosten altijd eerst tot Hemzelf. 


Ja, Gods eerste doel is en was ons,vanuit Zijn Liefde,te betrekken in een diepe persoonlijke relatie en wandel met Hem, door en in Zijn Zoon Christus Jezus...en Zijn Woord.


Maar pas op! Gevaarlijk terrein!


Markus 4:19 "maar de zorgen van de wereld... en het bedrog van de rijkdom... en de begeerten naar al het andere... komen erbij... en verstikken het Woord en het wordt... onvruchtbaar."


De Heer waarschuwt ons..als we ons gaan focussen  op wereldse dingen en begeerten, en ze belangrijker worden dan onze relatie met God of als we ons erg zorgen maken over van alles... kan het je relatie met Hem verstikken....

Dus: "'Pas op! Verstikkings gevaar!"


Gods Woord geeft ons een erg belangrijk advies met een belofte :



Math. 6:31-33


Weest dan niet bezorgd, zeggende: Wat zullen wij eten? Of wat zullen wij drinken? Of waarmee zullen wij ons kleden?
Want al deze dingen zoeken de heidenen; maar uw hemelse Vader weet, dat gij dit alles behoeft.
Zoekt dan eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, zo zullen al deze dingen zullen u... toegevoegd worden.

Wat God geeft is een mooie toevoeging, maar waar het echt om gaat?

Vruchtdragen vanuit een Liefdes relatie met Hem en Zijn Woord, 

in en door de kracht van de Heilige Geest. 

Wees gezegend, om tot zegen te zijn;)


God ziet u zitten!

Waar ben je...

Toen ik en mijn vrouw in Amsterdam woonden waren we heel druk met allerlei dingen.

Ik verkondigde het evangelie op de ouwe zijds voorburgwal, ik deelde brood uit in de Bijlmer, we hadden wat tieners in huis, waren actief in de gemeente en noem maar op.

Allemaal vanuit oprechte dienstbaarheid en liefde voor de Heer.

Maar, op een dag was ik op één van de kamers van de tieners. Er was verder even niemand in huis.

En daar, terwijl ik uit de deur van de kamer liep hoorde ik ineens een heldere duidelijke stem: " Waar ben je?", de stem sloeg als een liefdevolle bliksem in mijn geest in.

Ik wist..het was Zijn stem…

Ik moest meteen denken aan het verhaal van Adam en Eva ...ik viel op mijn knieën en besefte ineens één verschrikkelijk iets...ik was de laatste tijd niet meer langere tijd in Zijn aanwezigheid geweest...ik had gewerkt en gewerkt…

Maar waar was mijn gebedsleven gebleven...mijn intimiteit met de Heer?

Ik huilde en huilde.

Ik riep: “Hier ben ik Heer! Vergeef me!”

Ik heb meteen goudkleurige plakletters gekocht en de letters op de deur van die kamer geplakt.

Om dat moment nooit meer te vergeten. 

Ik denk dat ik ze maar weer eens op de deur ga plakken hier in ons huis.

Om nooit meer te vergeten wat Hij toen zei….“Waar ben je?”

God is niet dood, Hij leeft.

We mogen als gemeente van Jezus Christus iedere keer weer verkondigen aan een ieder dat Jezus leeft en dat God goed is. We mogen aan iedereen vertellen dat de Bijbel niet zomaar één of ander vaag verhaaltje is, maar dat het Woord van God echt waar is en dat Hij leeft.

God is vandaag de dag nog steeds aan het werk. Maar willen we dat zien? Weet u, ik heb al eens eerder gezegd: “We kunnen aan de voerbak voorbij lopen, de Heer Jezus zien liggen, en toch het wonder missen.” En zo is het echt.

Esther en ik hebben in Amsterdam Bijlmer gewoond en hebben daar thuisloze en mishandelde tieners opgevangen in onze flat. En ja, die hadden uiteraard eten nodig. Op een dag was er bijna niets meer in de koelkast. Toen we ons geld telden, kwamen we uit op een mager bedrag van twee gulden.

Dat was niet genoeg om al die monden mee te vullen…

Wat nu? We wisten het even niet meer. Maar wat ik wel wist? God IS goed en God IS God! Dus ik ging naar de kast, pakte de boodschappentas en de twee gulden en ik zei tegen mijn vrouw en de kids: “Ik ga boodschappen doen.” Sommige tieners die bij ons in huis woonden keken me aan alsof ik mijn verstand verloren had, een andere tiener gniffelde wat genoeglijk in zichzelf, en weer een andere tiener maakte me openlijk voor dwaas uit. Mijn vrouw keek me met lege ogen aan en zei nuchter: “Mario, … je hebt twee gulden…”.

“Ja”, sprak ik zo resoluut mogelijk, “en ik ga boodschappen doen voor ons. God weet van ons probleem en Hij is onze Hemelse Vader dus…ik ga boodschappen doen.” De tieners snapten echt niets van wat ik allemaal ging doen, zeker niet omdat ze (nog) niet in Jezus geloofden. Er viel op een zeker moment een ijzige stilte die doorspekt was van ongeloof en verbazing over mijn dwaasheid maar ik vertrok met grote zekerheid en tromgeroffel naar de winkel.

Reken maar dat ik gebeden heb en het uitgeroepen heb naar God toe. Eerst bad ik in de trend van “Heer laat me alstublieft niet afgaan” en “wat heb ik gedaan…”.  Ik zag in mijn verbeelding de tieners al helemaal in een deuk liggen van het lachen als ik straks met lege handen terug kwam terwijl mijn vrouw liefdevol haar armen om me heen sloeg en me troostende woorden toesprak: “God heeft je geloof gezien…je hebt je best gedaan”. Dus ik riep “O, Heer! Doe het tot eer van Uw Naam!”, want mijn uiteindelijke diepste schreeuw op de drie kwart van de wandeling was dat ik God absoluut niet belachelijk wilde maken met mijn actie. Ik begon het “onze Vader” te bidden.

Toen gebeurde het, terwijl de winkel in zicht kwam. Ineens voelde ik hoe iemand me op mijn schouder tikte. Ik draaide me om en zag een zuster met de fiets in de hand naast me staan. “Hallo”, zei ze, “ik geloof dat God tegen me zegt dat ik nu geld aan je moet geven. Wacht even.”

Ik kon even geen woord meer uitbrengen. Ik zag hoe ze naar de pinautomaat wandelde en glimlachend terug kwam. Ze zei: “Niets zeggen, dit is voor jullie, tot eer van Zijn Naam.” Als aan de grond gespijkerd keek ik haar aan en kon echt geen woord uitbrengen en zag hoe ze wegfietste. Toen ik mijn hand opende vond ik daar twee honderd gulden in. “Dank u Jezus!” riep ik dankbaar huilend uit en vervolgde mijn weg… en ging boodschappen doen!

Ik vertel  dat verhaal regelmatig aan mensen als een getuigenis. De meesten omarmen het als een wonder van God en een teken van Zijn liefde. Anderen redeneerden het kapot en schreven het aan toeval toe…maar zij lopen aan de gebeurtenis voorbij, net als de mensen in de winkelstraat, en missen het wonder! Sommigen zijn experts in het kapot redeneren van Gods wonderen.

Maar ik kwam thuis, vol van vreugde en dankbaarheid aan God, de Vader. Wel 33 keer wordt in de Psalmen vermeld dat Zijn goedheid tot in eeuwigheid duurt. En overal waar onze Heer Jezus kwam werd Hij met ontferming bewogen, genas Hij, voorzag Hij, ja, deed wonderen. Gods Woord zegt: Zijn barmhartigheden houden niet op. Kom en zie! Houdt uw ogen open en mis het wonder niet! God  is goed en Hij verlangt Zijn goedheid te delen in de levens van de mensen.

In welke omstandigheden u ook bent, als u uw vertrouwen op Hem blijft stellen komt u uiteindelijk nooit bedrogen uit! God is niet dood en Jezus leeft! Hij is de Heer van het leven!

Een verlaten plaats...

Een verlaten plaats...

Vanmorgen werd ik tijdens de stille tijd bepaald bij de Here Jezus die een verlaten plaats zocht. Ik "zag"hoe Hij als het ware een berg  opliep en afstand nam van alles waar Hij mee bezig was. Zijn ogen en hart omhoog gericht,met een groot harts verlangen naar intimiteit met de Vader. Om vervolgens daar aan te komen waar Hij een geschikte plek vond om de Vader daar te ontmoeten,  waar elke menselijke stem en nood verstomd was, elk werk was neergelegd, waar niemand was dan Hij met Hem. Vaak zijn we zo op zoek naar de verlaten plaats, maar hebben onze oren, ogen en gedachten nog gericht op het tumult beneden aan de berg. Vader ik bid dat wij, als we  hart-synchronisatie met U zoeken, dat doen vanuit een diep hartsverlangen en vanuit een diepe liefde voor de wachtende Vader,om Hem te onmoeten, daar, op die van alles verlaten plaats, ja,om Hem te ontmoeten en met Hem samen te ZIJN. Daar waar alleen Hij IS. Amen Bezoek ook eens: www.heartsync.nl

Dedicate yourself...

If the dedication to serving Jesus is getting more important than the dedication to the Lord Jesus Himself it is getting dangerous....

Serving always starts from being intemate with the Lord. Our Lord Jesus Says, without Me you can do nothing...

Our Lord Jesus should always be our first dedication.

Having time with Him,hearing from Him and serving from that, in and through the power of the Holy Spirit keeps us on track. His track... and gives us the strength to go on I believe. If we are dedicated to serving only we could easely end up in hard human work which drains us out.